اوليا نيز آن را تأييد كرده است . پس نماز را هركه مىخواهد زياد و هركه مىخواهد كم به جا آورد . به هرحال ، مداومت بر شب زنده‌دارى در تمام شب ، اگر مستحب نباشد و چنان كه ابن تيميه پنداشته ، مكروه و مخالف سنت ثابت پيامبر اكرم باشد ، چگونه در طى كتاب‌ها از فضايل بزرگان آنان به شمار آمده است ؟ اينك اسامى و چگونگى اعمال بعضى از آنان ذيلا آورده مىشود : 1 - سعيد بن مسيّب تابعى ( م 93 ) چهل سال با وضويى كه در ثلث اول شب مىگرفته ، نماز صبح را مىخوانده است . « 1 » 2 - حسن بصرى تابعى ( م 110 ) چهل سال با وضويى كه در ثلث اول شب مىگرفته ، نماز صبح را مىخوانده است . « 2 » 3 - پيشواى حنفىها ، نعمان ، چهل سال نماز صبح را با طهارت نماز عشا خوانده است و ابن مبارك گفته : چهل و پنج سال . « 3 » 4 - ابو جعفر عبد الرحمن بن اسود نخعى ( م 98 ) نماز صبح را با وضوى عشا خوانده است . « 4 » 5 - فقيه ابو بكر نيشابورى رحّال ، چهل سال نماز صبح را با طهارت عشا خوانده است . او مىگويد : چهل سال شب‌ها به شب زنده‌دارى مشغول بوده و نخوابيده است و هر شب پنج حبّه « 5 » غذا قوتش را تشكيل مىداده و نماز صبح را با طهارت عشا مىخوانده است . « 6 » 6 - محمد بن عبد الرحمن ابو الحارث ( م 159 ) تمام شب را نماز مىخوانده است . « 7 »

--> ( 1 ) . صفة الصفوة : 2 / 44 . ( 2 ) . روضة الناظرين 4 . ( 3 ) . مناقب ابى حنيفة ، خوارزمى : 1 / 236 ، 240 ؛ مناقب كردرى : 1 / 242 . ( 4 ) . صفة الصفوة : 3 / 53 . ( 5 ) . حبه : مقدارى كه با وزن دو شعير و يك ششم عشر دينار برابر است . المنجد ، ذيل مادهء « حبب » . ( م ) . ( 6 ) . تاريخ بغداد : 10 / 122 ؛ طبقات الحفاظ : 3 / 38 ؛ شذرات الذهب : 2 / 302 . ( 7 ) . صفة الصفوة : 2 / 98 .